Hasan, kimi kimsesi olmayan bir garibanmış, günü gelmiş askere gitmiş.

Arkadaşları aileleriyle konuşuyor, ailelerinden para istiyormuş. Fakat bizim Hasan'ın yazacak kimsesi olmadığı için oturmuş Allah’a bir mektup yazmış:

- Allah'im kimsem yok biliyorsun, ne olur bana 200 lira gönderiver...

Hasan kapatmış zarfı yazmış üstüne 'Hasan’dan Rab’bine' , kontrol edilmesi için vermiş çavuşa...

Hasan’ın mektubunu okuyan subaylar (Tabi asker mektubu incelenir) kimsesi olmamasına acımışlar.

Subayın birisi, diğer subaylara:

-Bu gariban asker için çıkın paraları! Demiş.

200 milyon denkleştirememişler. 150 lira toplayabilmişler.

Koymuşlar zarfa yazmışlar:

-Rabbinden Hasan’a...

Hasan sevinçle almış zarfı bakmış 150 lira.

Oturmuş ALLAH'a bir mektup daha yazmış.

Subaylar büyük merakla bu mektubu da açıp okumaya başlamışlar, mektupta şöyle yazıyormuş:

-Allah'im mektubunu aldım çok teşekkür ederim. Şimdi sana bir adres vereceğim, parayı bundan sonra oraya gönder. Çünkü, bu i.ne subaylar paramı çalıyorlar, gönderdiğin 200 liranın, 50 lirasını yürütmüşler...