Sevmek nekadar güzel ise bu sevgiyi yaratan Allah'ı sevmek ve bu sevgi ile mutmain olmak çok daha güzel olmalıydı.
Çünkü doğru adrese yönelen bu sevgide pişmanlık, bu sevgide nankörlük ve bu sevgide anlaşılmamanın verdiği yalnızlık yoktu.
Allah'ı seven daha çok seviliyor ve sevildikce daha çok seviyordu.
Bu ilahi sevgide rahmetli bir bereket, bereketli bir rahmet vardır...