Kaybettim Gökyüzünden Önce Yeryüzünde Aşkımı Ben

aşk mı beni tanımıştı ben mi aşkı tanımıştım yaşım on altı terlerken bıyıklarımın gölgesinde yüreğim uçarken güvercinlere inat gökyüzünde içindeki o taptaze aşk ile ben mi uçtum yüreğim mi tek başına uçtu yoksa hepimiz mi uçtuk...

  1. #1
    Kaybettim Gökyüzünden Önce Yeryüzünde Aşkımı Ben
    Kaybettim Gökyüzünden Önce Yeryüzünde Aşkımı Ben
    aşk mı beni tanımıştı
    ben mi aşkı tanımıştım
    yaşım on altı
    terlerken bıyıklarımın gölgesinde
    yüreğim uçarken
    güvercinlere inat gökyüzünde
    içindeki o taptaze aşk ile
    ben mi uçtum
    yüreğim mi tek başına uçtu
    yoksa hepimiz mi uçtuk
    utangaç boynu önünde
    ses kısık
    haykırsan aşkı be salak
    o zamanlar haykırmak yoktu
    yolların toz isi vardı
    çamuru vardı
    gülen insanların temiz yüreği vardı
    ama bazıların hala yoktu
    şimdilerde olmayanlar gibi
    gökyüzüne bakardım
    benden önce yüreğimi
    uçuran aşkın arkasında
    benden önce sevdiğimin koynuna giren
    sessiz
    seni seviyorum cümlesinin
    boynu bükük duruşu ile
    rüzgârlar yüreğimi sökercesine eserdi
    yüreğimi benden önce alan
    rüzgâra yetişemezdim
    aşkımı da haykıramazdım delikanlı gibi
    utanırdık
    neden utanırdın
    sevmekten
    evet
    sevdiğimizi haykırmaktan evet
    YIL 1978
    O yıllarda öyle her söz söylenmezdi
    öyle her halayın başında oynanmazdı
    her sofranın başına ortasına oturulmaz
    en sonuna oturulurdu
    oturdukta ne oldu
    aşkım benden önce
    beni terk etti gitti
    yüreğimde acısını bıraktı gitti
    kim duydu acımı
    kim gözyaşlarımı gördü sildi
    kim halimi anladı
    hiç kimse
    hiç kimse için
    aşkımı söyleyemedim
    kısık sesler içinde kayboldum
    hani delikanlı yanım
    sende benden önce korkak çıktın
    gökyüzüne hala bakarım
    o günlerin izini ararım
    Ama boşuna bakarım
    gidenin arkasında
    kaçanın arkasında
    ancak gözyaşı dökülür
    bende dökerim hala
    yüreğim sızlar
    kim bilir
    sus büyükler yanında
    anne banan yanında konuşma
    ayıp diyenler için
    kaybettim gökyüzünden önce
    yeryüzünde aşkımı
    artık gecelerim zemheri geceleri
    güneş doğsa karını eritemeyecek
    saplandı o hançer
    çıkamaz yerinde
    geçti gitti
    bir deli rüzgâr
    aldı götürdü
    elimden aşkımı
    koşamadım ayıp olur diye
    haykıramadım
    büyüklerim duyar diye
    şimdi bağırsam ne fayda
    toprak gibi sessiz oldum
    toprak gibi bereketli olamadım
    yüreğimdeki toprakta yetişenler kurudu
    benim gibi
    yağmur yağsa da yeşertemez artık
    çünkü yüreğimde beni canlı
    diri tutan aşk gitti
    içi boş kaldı
    kaybettim gökyüzünden önce
    yeryüzünde aşkımı ben
    ırmağa değil okyanusa düştü
    aşkım ile söyleyemediğim
    yüreğime sığmayan sözlerim
    kurtlar kuşlar kaptı o güzel
    uykusuz gecelerde
    söylemek için biriktirdiğim sözleri
    geride ne kaldı
    içi boş bir ben
    içi boş bir o kaldı mı bilmem
    kaybettim gökyüzünden önce
    yeryüzünde aşkımı ben
    aşktan hicret etmiş gönlüm
    yolunu izini kaybetmiş yüreğim
    değerini gidişi ile kaybetmiş
    yüreğinin sahibini kaybeden bir yürek
    kanayan ve kırılan kanatlarım
    hala kırık hala kanar
    damla damla her saniye
    yıkar beni
    diz çöktürür sancısı ile
    bağırmak istesem de bağıramam
    kaybettim gökyüzünden önce
    yeryüzünde aşkımı ben
    Mevsimler yazmış
    kim diyor
    bende hep kış
    gündüzler güneş doğunca
    ışık olurmuş dünya
    benimki niye karanlık
    kendim karanlıkta bıraktım
    çevremde kuşlar bile uçmuyor
    kargalar bile uğramıyor
    gönül tarlamın etrafına
    benim gibi viran olmaktan korkuyorlar
    haklılar
    çok haklılar kaybettim gökyüzünden önce
    yeryüzünde aşkımı ben
    ağlasam artık gözlerinde yaş mı kaldı
    söyleyecek söz mü kaldı hepsi lal oldu
    adım atacak hal mi kaldı
    gidişi ile dizlerim kırıldı
    hala kırık
    yerden kaldıran mı oldu
    anlayan mı oldu
    kısık sesimle kendim duyduğum
    seni seviyorum
    sözünü söylemekten korkan
    seni duyan mı oldu
    anlayan mı oldu
    yüreğimde o ukde
    her gün saplar hançerini
    sen
    kaybettim gökyüzünden önce
    yeryüzünde aşkımı der
    saplar acımasızca hançeri yüreğime
    bari bir gün sus be kapat o ağzını
    yine hançerini saplayacaksan sapla
    ama yok hala söyler
    yüreğim ile kanadımın
    kanadığını görmez
    feryadımı sancımı duymaz
    vuruda vurur
    gerçi alıştım artık
    hissetmiyorum
    hiç bir şeyi
    çünkü ben
    kaybettim gökyüzünden önce
    yeryüzünde aşkımı ben
    beden dersen nerede kaldı
    his duygu
    bakış dersen eller aldı
    bir içi boş gönül ile ruh kaldı
    o da nefes almak için
    gerisini ben yıllar önce
    kaybettim ben
    ben ise evet ben çok acı ama
    kaybettim gökyüzünden önce
    yeryüzünde aşkımı.
    Mehmet Aluç -Kul Mehmet-
    Konu kulmehmet tarafından (07.09.2015 Saat 13:34 ) değiştirilmiştir.
    Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
    Selam ve dua ile...

  2. #2
    Guzeldi harika olmus

  3. #3
    Teşekkürler ederim kardeşim...



    Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
    Selam ve dua ile...

  4. #4
    Cok güzel ve anlamli ellerine yüregine saglik tesekkürler..


    Gönül öyle yol geçen hanı değildir, DERGAHTIR..Öyle paldır küldür girilip çıkılmaz..GÜNAHTIR..!
    ______MEVLANA_______


  5. #5
    Yüreğinize sağlık Mehmet Bey.

  6. #6
    Okuyan gözlere gönüllere sağlık Kaptan kardeşim,sağ ol var ol kardeşim....



    Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
    Selam ve dua ile...

  7. #7
    sağ ol uğur kardeşim Okuyan gözlere gönüllere sağlık kardeşim,sağ ol var ol kardeşim.
    Mümin tövbe ile merhamet ister Rabbin'de affı için
    Selam ve dua ile...

Facebook Yorumları

Konu Bilgileri

Şu An Görüntüleyenler

Bu Konuya Gözatan Kullanıcılar

Şu anda 1 kullanıcı bu konuyu görüntülüyor. (0 kayıtlı ve 1 misafir)

    Bu Konu için Etiketler