Gönül haneme hançer vurdun
Aşk bülbülü öter mi bilmem
Bir gün gelip halimimi sordun
Artık sen gelsen de ben gülmem

Goncanın kokusuna zehir ektin
Sabır yolunda vefasızlığınla mezar eştin
Nasip beklemem artık zalimlik ile güldün
Artık sen gelsen de ben gülmem

Vuslata çile yükünü ekledin
Ufukta doğan güneşi kahır bildin
Sana gül dedim öldür mü dedim
Artık sen gelsen de ben gülmem


Kul Mehmet'im duyar Mevla'm sesimi
Yırttım artık bende duran yırtık resmini
Görmek istemem artık gülümsemeyen cismini
Artık sen gelsen de ben gülmem
Mehmet Aluç-Kul Mehmet-