Sen Estiğinde Haber Ver Ey Rüzgâr
Batı doğu kuzey güney yönde esen rüzgâr
Estiğiniz de haber verin bana
Nazlı yâre haber salacağım haber verin bana
Kaşı gözü kara habersiz kalmasın bekler şimdi yana yana
Düştümse aşkına gönlündeki sinesindeki al çiçeğe vuruldum
Ne ben mecnun ne o Leyla oldu arada kaldık böyle
Ara sokaklarda dağlarda onu ararken duruldum
Kaşı kara gözü karaya candan vuruldum
Ulaşamadık ama ben onu ararım o beni arar
Sen estiğinde haber ver ey rüzgâr
Yollarımız kavuşmadı bari selamım ulaşsın yâre ey rüzgâr

Akar gözyaşlarım onun içindir
Yüreğimdeki hasret ise benim içindir
Yalnız yollardaki yalnızlık ikimiz içindir
Dizimdeki sönen fer benim
Gönlümde yanan kor alev onun
Gülümseyen hayallerim onun
Onun gülümsemeyen yüzü benim eserim
Arayıp da bulamadım
Bulup da gonca sinesine sarılamadım
Aklım gitti başımdan yolumu bulamadım
Sen estiğinde haber ver ey rüzgâr
Yollarımız kavuşmadı bari selamım ulaşsın yâre ey rüzgâr

Kul Mehmet’im han oldum yollarda bekledim gelmedi
Mezar oldum tüm yollara ziyaret eden olmadı
Gönül sarayıma saraylar kurdum sultan olmaya kimse gelmedi
Köle diye yollara kendimi zincirledim gelip azat eden olmadı
Olmadı ey rüzgârlar kavuşmamız nasip olmadı
Bari sizler garip bırakmayın beni
Divane dergâhıma uğrayın her estiğinizde
Âşıkların kervanına katın beni
Sen estiğinde haber ver ey rüzgâr
Yollarımız kavuşmadı bari selamım ulaşsın yâre ey rüzgâr

Mehmet Aluç-Kul Mehmet-