At eti, atların insan tüketimine uygun hale getirilmiş beden parçalarına verilen addır. Bazı Orta Asya ülkeleri dışında temel bir gıda maddesi olarak kabul edilmemesine karşın Dünya'nın pek çok ülkesinde sevilen bir yiyecek olarak görülür.

At etinin tüketilmediği belli başlı ülkeler Orta Asya dışındaki İslâm ülkeleri ve İngilizce konuşulan ülkelerdir. At eti İslâm'da mekruh olarak kabul edilmektedir.

Bazı Amerikan eyaletlerinde satışı yasaktır.

Buna karşılık, Fransa, İtalya, Belçika ve Almanya başta olmak üzere çeşitli Avrupa ülkelerinde popüler bir et olup, bu alanda uzmanlaşmış kasaplar ve kasaplık olarak beslenen yük ve çekim atı ırkları bulunmaktadır.

At eti tüketimi özellikle ABD'de büyük tepkiyle karşılaşmaktadır. Fransız mutfağının devamcısı olarak at etine yer veren Quebecliler Kanada'nın diğer bölgeleriyle ve ABD'yle gerilime yol açmaktadırlar. Brigitte Bardot gibi isimler at eti tüketimine karşı kampanyalara öncülük etmişlerdir. Ancak, Japonya gibi geleneksel mutfağında at eti kullanmayan bazı ülkelerde de sevilen bir et konumuna gelmiştir.

AT eti Nasıl Anlaşılır



1) AT-EŞEK ETİ CİĞERE YAKIN RENKTEDİR
Mesela at ve eşek eti koyu kırmızı renkte olur, dana eti ise daha açık kırmızıdır. At eti özellikle hava ile temasa geçtiği zaman neredeyse ciğere yakın renk alır.

2) LİFLERİ ÇOK SERTTİR
Mesela at etinin lifi çok serttir. Çiğnendiğinde sertliği anlaşılır. Ancak bazı sığır etleri de sert olabilir.

3) YAĞI SARIDIR
At etinin yağı bayağı sarıdır. Ama buna paralel yine çok yağlı sığır ve dana etleri de sarı renk alabilir.

4) TADINDA FARK YOK
Tadında ise herhangi bir fark yoktur. Yemeklerde sos ve baharatlarla hazırladıkları için ayırt etmek daha zor. Mesela Avrupa'da at eti çok değerli ve pahalı.

İslam dininde at eti



At eti, dört İslam mezhebinde genel kabul gören görüşe göre helaldir; Ebû Hanîfe’ye göre ise tahrîmen mekruhtur. Hanefî literatüründen zâhirü’r-rivâye eserlerinde “mek-ruh", Hasan b. Ziyâd rivayetinde “haram" nitelemesi geçmekte ise de, asıl belirtilmek istenen husus bunu yemenin helâl olmadığıdır. İmâmeyn ise (Ebû Yûsuf ve Muhammed) at eti yemeyi mekruh saymamışlardır. Fakat bazı Hanefî bilginlerin görüşü doğrultusunda olmak üzere Hanefî mezhebinde tenzîhen mekruh görüşü yaygındır. Mâlikî mezhebi içinde de at eti yemeyi haram görenler ve tenzîhen mekruh sayanlar vardır.

"Muhammed Hayber Gazası'nda eşek etini yasak etti, at etini yemeye izin verdi." (Buhari, Zebaih, 28; Mey'azi, 38, Nikah, 21; Müslim, Nikah, 30; Sayd, 23, 25, 30, 37).


“ tahrîmen mekruh :

Dinde vâcib ve sünnet-i müekkede olan emirleri kasden, bilerek ve özürsüz terk etmek tahrîmen mekruhtur. Günâhı, harama yakındır. Tahrîmen mekrûhu bilerek işleyen âsî ve günahkâr olur. Tövbe etmezse, Cehennem'e gitmesine sebeb olur. Tahrîmen mekrûh işlenerek kılınan namazın iâdesi vâcibdir, mutlaka lâzımdır. Eğer unutarak işlerse, sehv (unutma) secdesi yapar. (İbn-i Âbidîn)

Tahrîmen mekrûhu işlemek, küçük günâh olur. (Tahtâvî)

Abdest bozarken kıbleye önünü ve arkasını dönmek mekruhtur. (Halebî)

tenzîhen mekruh :

Yapılmaması kesin ve bağlayıcı olmayan bir tarzda istediği fiildir; helâle yakın sayıldığından bu fiili işlemek cezayı gerektirmezse de kınanır. Allah rızâsı için onu terk eden kişi sevabı hak eder. Bu tür mekruha camiye gidecek kimsenin çiğ soğan ve sarımsak gibi ağır kokan şeyler yemesi örnek verilebilir. Zira Resûl-i Ekrem'in ilgili ikazından (Buhârî, Ezan, 160; Ebû Dâvûd, Eteime, 41) böyle bir sonuç çıkarılmıştır.
,,